กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 250 สือเป่าเจิน: อีกไม่นานฉันก็จะมีลูกให้พี่ชายจี้หลี่แล้ว
สือเซี่ยตัวแข็งทื่อ รีบยื่นมือยันไหล่กำยำของเหยียนลี่ไว้
ตรงปากตรอกเป็นทางเท้า มีเสียงคนเดินคุยกันแว่วมา ทั้งยังมีเสียงกระดิ่งจักรยานดังกรุ๊งกริ๊ง
แม้ตรอกนี้จะแคบมากจนแทบไม่มีใครมองเข้ามา สือเซี่ยก็ยังถูกความอับอายและความตื่นตระหนกถาโถมเข้าใส่
“เดี๋ยวมีคนเห็น...” เสียงของสือเซี่ยแฝงความลนลาน มือที่ยันอยู่ไม่มีแรงข่มขู่เลยสักนิดเมื่อเทียบกับแขนแกร่งของเหยียนลี่
แม้แต่ท่าทีขัดขืนยังดูคล้ายปฏิเสธไม่จริง ชวนให้เขาช่วยประคับประคองเสียมากกว่า