กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 249 “ตอนนายร้องไห้ก็ดูดีเหมือนกันนะ”
กู้หลิ่นตัวแข็งทื่อ นิ้วมือที่กำรอบนาฬิกาแน่นจนข้อนิ้วขาวซีด
ความละอายใจท่วมท้นไปทั่วทั้งร่าง
เขาอ้าปาก อยากอธิบายอะไรสักอย่าง แต่กลับพบว่าคำพูดทั้งหมดในใจฟังดูเลื่อนลอยและน่าขัน
สือเซี่ยฉลาดขนาดนั้น จะเดาไม่ออกได้อย่างไรว่าทำไมเขาถึงซื้อนาฬิกาเรือนนี้?
เป็นเขาเองที่สะเพร่า
นาฬิกาเรือนนี้ซื้อมาเพราะกู้เนี่ยน จะเอามามอบให้สือเซี่ยอีกก็ไม่เหมาะสมจริง ๆ
เมื่อได้ยินคำพูดของสือเซี่ย ทั้งที่เขากับเธอไม่ได้มีความผูกพันทางใจมากนัก แต่หัวใจกลับเจ็บแปลบขึ้นมาอย่างห้ามไม่อยู่
น้องสาวแท้ ๆ ที่เพิ่งพบกัน กลับกำลังจะกลายเป็นคนแปลกหน้าอีกครั้งในพริบตา
เขารู้สึกหมดหนทางกับเรื่องนี้อย่างยิ่ง