กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 43 ตัดขาดให้สิ้นซาก! แบบนี้ก็ดีเหมือนกัน
“ตาเฒ่าเจ้าเล่ห์ฉินเย่าจู่ป่านนี้คงโกรธจนแทบคลั่งแล้วกระมัง?!”
ฉินอู๋เหวยยกมุมปากขึ้นเล็กน้อย เผยรอยยิ้มจางๆ
เขาจงใจทำเช่นนั้นเอง
ฉินเย่าจู่ดึงดันจะลากเขามาให้อับอายขายหน้า คิดว่าเขาเป็นคนอารมณ์ดีนักหรือไง?!
ซุ่มเก็บตัวก็ส่วนซุ่มเก็บตัว แต่ไม่มีวันยอมกล้ำกลืนความคับแค้นหรือปล่อยให้ใครมารังแกเป็นอันขาด
ชีวิตอมตะแบบนั้น ไม่เอาเสียยังดีกว่า!
เป็นดังที่ฉินอู๋เหวยคาดไว้ ฉินเย่าจู่ที่อยู่ห้องด้านในกำลังขบเขี้ยวเคี้ยวฟันด้วยความเดือดดาลอย่างหนัก
“ในเมื่อหัวหน้าตระกูลฉินสาบานด้วยจิตแห่งมรรค ข้าย่อมเชื่อถือแน่นอน”
ได้ยินดังนั้น เจ้าเมืองหวังรุ่ยก็คลี่ยิ้มออกมา สีหน้าไม่มืดครึ้มอีกต่อไป