กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 28 พอปิดไฟก็เหมือนกันหมด!
“เป็นที่กันดารห่างไกลผู้คนจริงๆ ด้วย ช่างรกร้างว่างเปล่าเสียเหลือเกิน!”
องค์ชายสามเซี่ยซิวเสียนกระโดดลงมาจากเรือเหาะ กวาดตามองไปรอบเมืองศิลาพลางเบ้ปากเล็กน้อย
จากเมืองหลวงอันรุ่งเรืองมั่งคั่งของแคว้นเซี่ย มายังชายแดนที่รกร้างสุดลูกหูลูกตาแห่งนี้ ความแตกต่างช่างห่างชั้นกันเกินไปหน่อยแล้ว
หากไม่ใช่เพราะมีแผนการแอบแฝง เขาไม่มีทางถ่อมาลำบากตรากตรำในสถานที่แบบนี้เด็ดขาด
ด้านหลังของเขายังมีองครักษ์ติดตามมาด้วยสิบคน ทั้งหมดล้วนเป็นผู้บำเพ็ญเพียรระดับสร้างรากฐาน ต่อให้สุ่มเลือกออกมาเพียงคนเดียวก็สามารถสยบคนทั้งเมืองศิลาได้สบาย
“คารวะองค์ชายสาม!”
เมื่อจำฐานะของอีกฝ่ายได้ ผู้คนในเมืองศิลาต่างรีบค้อมกายทำความเคารพอย่างพร้อมเพรียง