กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 43 ข่าวที่น่าสนใจ
เช้าตรู่วันถัดมา ท้องฟ้าเป็นสีเทาหม่นไปทั่ว ยอดขุนเขาถูกไอหมอกเมฆาปกคลุมจนเลือนราง
ยามใกล้รุ่งคล้ายจะมีพิรุณบางเบาตกลงมาสายหนึ่ง ในอากาศจึงอบอวลไปด้วยกลิ่นหอมของผืนดินและกลิ่นอายของพฤกษา
บนใบผักเปรอะเปื้อนหยาดน้ำค้าง ก้านหญ้าที่แห้งเหลืองมีหยดน้ำขนาดเท่าเมล็ดถั่วเกาะพราว
ลมสารทพัดผ่านแผ่วเบา หยดน้ำนั้นสั่นไหวจวนเจียนจะร่วงหล่น คล้ายจะหยดมิตกมิหยดแหล่
ยามเช้าในขุนเขาค่อนข้างเย็นยะเยือก
เจียงหานเจานอนอยู่ใต้ระเบียงหน้าห้องครัว บนกายห่มคลุมไว้ด้วยเสื้อคลุมขนสัตว์สีดำตัวหนึ่ง
ฮุ่ยเหนียงยกอาหารเช้าออกมาให้เขา
เพราะเมื่อคืนมีขโมยเข้าเรือน นางจึงมิกล้าหลับลึกเกินไป
เช้าตรู่ฟ้ายังมิทันสว่างก็ตื่นขึ้นมาตรวจดูห้องครัว เพื่อยืนยันว่ามีสิ่งใดขาดหายไปหรือไม่