กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 42 ปราบโจรยามค่ำคืน
“สิ่งใดหรือ”
ฮุ่ยเหนียงมองเสี้ยนไม้ไผ่แหลมคมในมือเขาแวบหนึ่ง สีหน้าเต็มไปด้วยความสงสัย
เจียงหู่ยิ้มพลางกล่าวว่า
“เอาไว้กันโจรน่ะ เจ้าไปนอนเถิด ที่เหลือยกให้ข้าจัดการเอง”
“พรุ่งนี้เช้ารอข้ามาเปิดประตู เกรงว่าจะพลาดทำเจ้าบาดเจ็บเอาได้”
ฮุ่ยเหนียงเดินพลางหันกลับไปมองทุกสามก้าว เห็นเขานั่งยอง ๆ อยู่หน้าประตูไม้ห้องครัวไม่รู้ว่ากำลังง่วนทำสิ่งใดอยู่
แม้จะมีความกังวล แต่ก็ยังคงเชื่อฟังการจัดแจงของเขา นางกลับห้องของตน ลงกลอนประตูห้องแล้วขึ้นเตียงพักผ่อน
ยามราตรีในเดือนเก้าเริ่มมีความเย็นเยียบ โดยเฉพาะราตรีสงัดในภูเขาใหญ่
ซ่งเตาเตาห่อผ้าห่มของตนแน่นพลางนอนกางแขนกางขาอย่างเต็มคราบ