กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 380 ข้าจะยื่นฎีกาฉบับหนึ่ง
จิ้งถิงชะงักไปเล็กน้อย “เจ้าก็ยังคิดถึงเขาอยู่ เจ้าเลิกเกลียดเขาแล้วหรือ?”
จิ่นหนิงยิ้มขื่น “เกลียด แค้น แต่ถึงอย่างไรเขาก็เป็นบิดาผู้ให้กำเนิดข้า อีกทั้งยังช่วยชีวิตข้าไว้ที่ตงเจ้อ ต่อให้ไม่พูดถึงเรื่องเหล่านี้ เขาก็เป็นแม่ทัพ ข้าก็เป็นแม่ทัพ จุดจบของแม่ทัพไม่ควรน่าเวทนาเช่นนี้”
“แต่หากไม่พูด ข้าเกรงว่าเจ้าจะต้องลำบาก ข้าทนไม่ได้” จิ้งถิงถอนหายใจ
“ข้าไม่กลัวลำบาก ชาติภพก่อนและชาตินี้ ข้ายังลำบากไม่มากพออีกหรือ? อย่างไรครั้งนี้เจ้าต้องฟังข้า ห้ามขอความเมตตา และห้ามให้ท่านอาจารย์กับพวกเขาไปขอความเมตตาด้วย เรื่องนี้จะค่อย ๆ ผ่านไปเอง”