กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 374 ในที่สุดฟ้าก็ไม่ได้เมตตานาง
จิ่นหนิงยิ้มบาง ๆ “ข้าไม่รำคาญ มีอะไรให้ต้องรำคาญหรือ?”
นางขึ้นรถม้า แล้วหันไปบอกเข่อหลิงว่า “เจ้าไปที่คุกหลวงฝ่ายใต้สักเที่ยว บอกแม่ทัพใหญ่ว่าคืนนี้ข้าไม่กลับจวนไปกินข้าว หลังตรวจร้านค้าเสร็จ ข้าจะไปจวนแม่ทัพใหญ่”
“เช่นนั้นต้องให้แม่ทัพใหญ่ไปด้วยหรือไม่?” เข่อหลิงถาม
“ไม่ต้อง ข้าไปเองก็พอ ให้เขากลับจวนเถิด นายท่านผู้เฒ่าต้องถามแน่ หากเขาไม่อยู่ ท่านผู้เฒ่าคงยิ่งโกรธ ให้เขาช่วยต้านทานแทนข้าสักหน่อย ข้าจะได้สงบใจสักพัก”
“เจ้าค่ะ เข้าใจแล้ว!” เข่อหลิงกลับจวนไปจูงม้า
จิ่นหนิงตรวจร้านค้าอยู่รอบหนึ่ง แต่ไม่มีอารมณ์จะพูดกับหูชิงอวิ๋น จึงมุ่งหน้าไปจวนแม่ทัพใหญ่