กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 365 แม่ทัพพ่าย
หลังฮูหยินจิ้งกั๋วโหวจากไป รองเสนาบดีเฉินมองเฉินซิ่งหรูด้วยสีหน้าเจ็บปวด ในดวงตาเต็มไปด้วยความทุกข์และอาลัยอาวรณ์ที่ยากจะปิดบัง ยิ่งไปกว่านั้นคือความจนใจ
“พี่ชาย ท่านคิดจะทำอะไร?” เฉินซิ่งหรูมองเขาอย่างตกตะลึง ก่อนจะเข้าใจความหมายในดวงตาของเขา “ท่านคงไม่ได้คิดจะส่งข้าไปหานางบ้าคนนั้นกระมัง?”
รองเสนาบดีเฉินย่อมตัดใจไม่ลง ทว่าเมื่อนึกถึงคำพูดของฮูหยินจิ้งกั๋วโหว หากเขาตบหน้านางสักสองสามฉาดแล้วมัดส่งไป บางทีนางอาจต้องทนทุกข์น้อยลงบ้าง
มารดาเฉินเห็นสีหน้าของบุตรชาย ก็รู้ว่าเขากำลังคิดอะไรอยู่ จึงกล่าวอย่างตื่นตระหนกว่า “ใคร ๆ ก็ว่าฮูหยินจิ้งกั๋วโหวเป็นคนบ้า เจ้าอย่าส่งน้องสาวไปเด็ดขาด”
“แล้วท่านแม่คิดว่าพวกเราจะทำอย่างไรได้?” รองเสนาบดีเฉินถาม