กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 364 ฮูหยินจิ้งกั๋วโหวจัดการ
เฉินซิ่งหรูปิดหน้าร้องไห้ “ท่านเอาแต่ไล่ให้ข้าไป เคยถามข้าหรือไม่ว่าข้าเต็มใจไปหรือไม่? พวกเขาทำร้ายข้าถึงเพียงนี้ ข้าจะจากไปเฉย ๆ ได้อย่างไร? หรือเฉินซิ่งหรูอย่างข้าสมควรถูกพวกเขารังแกหรือ? พวกเขานับเป็นตัวอะไร?”
“ถึงอย่างนั้นก็ไม่จำเป็นต้องเอาชีวิตทั้งชีวิตของเจ้ามาแลก!” รองเสนาบดีเฉินตวาด
จิ่นหนิงนั่งอยู่ข้างกายจิ้งถิง ไม่เอ่ยปาก ทั้งไม่แสดงสีหน้าใด ๆ ราวกับเป็นคนนอกที่ไม่เกี่ยวข้อง
“นายท่านเถ้าแก่ ท่านเห็นว่าเรื่องมาถึงขั้นนี้แล้ว ควรจัดการอย่างไรดี?” บิดาของเฉินซิ่งหรูรู้สึกละอายใจยิ่งนัก เขาเป็นบัณฑิต แต่บุตรสาวกลับทำเรื่องเช่นนี้แล้วยังเถียงข้าง ๆ คู ๆ ช่างทำให้ผู้อาวุโสประจำตระกูลอย่างเขาอับอายเหลือเกิน