กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 353 กลับจวนแล้ว
“น้องเก้า?” แม่ทัพใหญ่เจินมองซื่อหลาง “เหตุใดเขาถึงเป็นน้องเก้า? น้องเขยก็คือน้องเขย จะมีน้องเก้าโผล่มาได้อย่างไร?”
พี่ชายลูกพี่ลูกน้องหลายคนสบตากัน ยิ้มโดยไม่เอ่ยวาจา
หัวคิ้วของจิ่นหนิงกระตุกสองสามครั้ง รู้สึกถึงลางไม่ดีบางอย่าง
นางมองจิ้งถิง จิ้งถิงก้มหน้าดื่มสุรา คล้ายกำลังปกปิดบางสิ่งอย่างสุดกำลัง
จิ่นหนิงหรี่ตา บุรุษหลายคนนี้หลบอยู่ในห้องดื่มสุราพูดคุยกันตลอดบ่าย คุยเรื่องอะไรกันหรือ?
“ใช่แล้ว เหตุใดถึงเป็นน้องเก้าเล่า?” ฮูหยินผู้เฒ่าก็สงสัยเช่นกัน
อู่หลางยิ้มกล่าวว่า “ท่านย่า เมื่อครู่คุยกับน้องเขยแล้วพูดถึงเรื่องตระกูลเดิมของเขา ถึงได้รู้ว่าในตระกูลของเขา เขาอยู่ลำดับที่เก้าพอดี พวกเราจึงเรียกเขาว่าน้องเก้า”