กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 345 สงสัยต้องพึ่งผู้หญิงคนนั้นหรือ
หลี่ฉีหรงกล่าวอย่างขุ่นเคืองว่า “ฆาตกรอะไร? ตอนนี้ข้าฆ่าเจ้าหรือไร? เจ้าเองก็ไม่ได้รับทุกข์ทรมานอะไร ยาที่ให้ไปก็มีปริมาณเหมาะสมยิ่ง… ข้าพาเจ้าไปยังอุโมงค์ลับ”
“หุบปาก!” เจียงหนิงโหวทนฟังต่อไปไม่ไหว ตบโต๊ะแล้วลุกขึ้น ก้าวไปตบหน้าหลี่ฉีหรงฉาดหนึ่ง พลางกล่าวอย่างเดือดดาลว่า “เจ้าไม่มียางอาย แต่ข้าโหวผู้นี้ยังต้องรักษาหน้านี้ไว้ ดูสิว่าเรื่องที่เจ้าทำกับคำพูดที่เจ้าพูดตอนนี้คืออะไร! เจ้าทำให้จวนโหวเจียงหนิงขายหน้าจนหมดสิ้นแล้ว”
หลี่ฉีหรงยกมือกุมแก้ม น้ำตาพลันเอ่อคลอขึ้นในดวงตา “ลูกทราบว่าผิดแล้ว ท่านพ่อโปรดระงับโทสะ!”
ตอนนี้ทางบ้านสามีก็ล่วงเกินไปแล้ว หากแม้แต่ท่านพ่อยังไม่ปกป้องนาง นางก็อย่าหวังว่าจะอยู่ในบ้านสามีต่อไปได้