กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 344 เจ้านี่มันฆาตกร
หลี่ฉีหรงถลึงตาใส่นางอย่างเกรี้ยวกราด
ชุ่ยเอ๋อร์ริมฝีปากสั่นระริกพลางกล่าวว่า “เรียนท่านนายท่านผู้เฒ่า เมื่อคืนบ่าวเข้าไปในอุโมงค์ลับเพื่อซื้อสารหนูขาวมาจริง แต่บ่าวไม่ได้วางยานายหญิงรอง บ่าวซื้อมาใช้เป็นยาเท่านั้น บ่าวมีฝีพิษขึ้น มีคนบอกบ่าวว่าใช้สารหนูขาวเข้ายาจะรักษาให้หายขาดได้…บ่าวจึงไปซื้อมา”
จิ่นหนิงแค่นเสียง “ไม่ซื้อเสียแต่เนิ่น ๆ ไม่ซื้อเอาตอนค่ำ กลับเลือกซื้อเมื่อคืนพอดี ตอนที่นายหญิงรองถูกวางยาพิษ ช่างบังเอิญนักหรือ?”
“บ่าว…บ่าวก็ไม่ทราบเหตุใดจึงบังเอิญเช่นนั้นเจ้าค่ะ” ชุ่ยเอ๋อร์ก้มหน้า ร่างสั่นเทิ้มอย่างหนัก