กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 340 นี่เจ้าหรือที่คิดปองร้ายบุตรีข้า
มามาเฉียนช่วยจิ่นหนิงเกล้าผม พลางเอ่ยเสียงเบาว่า “จะหักโหมจนไม่รักชีวิตเช่นนี้ได้อย่างไร ต้องให้แม่ทัพใหญ่รู้จักยับยั้งเสียบ้าง ร่างกายกำยำถึงเพียงนี้ ยังทำเอาเอวเจ็บได้ แล้วจะไม่แย่เอาหรือ”
จิ่นหนิงหน้าแดง “มามาพูดเรื่องอะไรกัน”
“พูดเรื่องอะไรเจ้าเข้าใจก็ดีแล้ว” มามาตบไหล่นางพลางกล่าว
จิ่นหนิงหันกลับไปมองจิ้งถิงอย่างขุ่นเคือง จิ้งถิงแสยะยิ้มอย่างได้ใจ
วันนี้นางสวมอาภรณ์ชุดใหม่สีแดง ปักลายกิ่งไม้เกี่ยวกระหวัดอันวิจิตรซับซ้อน เครื่องประดับศีรษะที่ปักอยู่บนผมก็เป็นชุดเดียวกับของหมั้น ความหรูหรานั้นไม่ต้องเอ่ยถึง หากไม่พูดไม่ขยับเขยื้อน ก็ดูคล้ายมีราศีของนายหญิงใหญ่ผู้สูงศักดิ์อยู่หลายส่วน