กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 324 พิธีวิวาห์
ฮูหยินผู้เฒ่าก้าวเข้ามาประคองจิ่นหนิงขึ้นด้วยตนเอง มองใบหน้าของนางแล้วเอ่ยอย่างอุโมงค์ลับว่า “ดี ดี!”
จิ่นหนิงประคองนางให้นั่งลง ก่อนจะคุกเข่าตรงหน้าอีกครั้ง ทว่าไม่ได้ก้มกราบ เพียงซบศีรษะลงบนตักของนาง
นิ้วมือสั่นระริกของฮูหยินผู้เฒ่าลูบไล้คิ้วตาของนาง ในใจหวนคิดถึงภาพยามเจินอีออกเรือนเมื่อหลายปีก่อน
ความเจ็บปวดในใจราวกับถูกมีดกรีด นางก้มมองจิ่นหนิงแล้วกลับรู้สึกยินดีขึ้นมาอย่างไร้สาเหตุ หลานสาวของนางเติบโตแล้ว และกำลังจะแต่งงาน
ฟ้าสว่างเต็มที่แล้ว ทว่าหิมะกลับตกหนักขึ้นเรื่อย ๆ