กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 323 ลาไหว้
จิ่นหนิงรีบกล่าวขอบคุณ ท่านหญิงรุ่ยชิงมองนาง พลางเอ่ยอย่างเป็นกันเองว่า “ไม่ต้องเกรงใจ ตอนข้าออกเรือนก็จะเชิญนางมาเหมือนกัน เช่นนั้นจึงเชิญมาพร้อมกันเสียเลย” มีอุโมงค์ลับอยู่ใกล้เรือนด้วย
มามายิ้ม “ท่านหญิงเองก็ใกล้ถึงวันนั้นแล้ว”
“หญิงสาวพูดเรื่องงานแต่งของตนเอง ไม่กระดากอายสักนิดเลยหรือ” องค์หญิงผิงอันตรัสยิ้ม ๆ
“มีอะไรให้น่าอายเล่า? นี่เป็นเรื่องมงคล!” ท่านหญิงรุ่ยชิงเดินเข้ามาพินิจจิ่นหนิง “ผิวพรรณชุ่มชื้นนุ่มนวล แต่งหน้าเมื่อใดก็ประหยัดเวลาไปได้ไม่น้อย”
สตรีผู้เชี่ยวชาญด้านการแต่งกายก้าวเข้ามาคารวะจิ่นหนิง จิ่นหนิงเห็นว่านางน่าจะอายุสามสิบต้น ๆ ผิวพรรณดีมาก เกล้าผมเป็นมวยเรียบร้อย สวมอาภรณ์สีแดง ดูเป็นมงคลยิ่ง ฮูหยินผู้นี้ดูสง่างาม