กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 261 ฮูหยินผู้เฒ่าสบายดีหรือไม่
อารมณ์ของจิ่นหนิงช่างแปลกประหลาดเกินบรรยาย
ในใจมีความรู้สึกอ่อนโยนหลายอย่าง นางไม่รู้ว่ามันคือสิ่งใด เมื่อสัมผัสก็พลันปวดร้าว ยิ่งครุ่นคิดก็ยิ่งเจ็บปวด
ด้านนอกมีเสียงฝีเท้าแผ่วเบาดังขึ้น
จิ้งถิงกับจิ่นหนิงเงยหน้าขึ้น เห็นว่าผู้ที่เดินเข้ามาคือท่านป้าถิง
จิ่นหนิงลุกขึ้น “ท่านป้าถิง!”
ท่านป้าถิงมองจิ่นหนิงพร้อมรอยยิ้ม ทว่าดวงตาคล้ายมีหยาดน้ำตาเอ่อคลอ “คนรับใช้บอกว่าท่านมาที่นี่ ข้าจึงมาดู”
จิ่นหนิงลุกขึ้นประคองนางให้นั่งลง “ใช่ ข้าอยากมาดูสถานที่ที่มารดาเคยอยู่”
ท่านป้าถิงกวาดตามองสถานที่แห่งนี้แล้วถอนใจแผ่วเบา “พริบตาเดียว มารดาของเจ้าก็แต่งออกไปยี่สิบเจ็ดปีแล้ว”