กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 260 หวนเยือนห้องหอของมารดา
จิ่นหนิงพลันเกิดความคิดอยากไปดูสิ่งของที่มารดาทิ้งไว้
นางรู้ว่าหลังมารดาออกเรือนแล้ว ห้องหอของมารดาก็ไม่มีผู้ใดอาศัยอีก สิ่งของสำคัญในนั้นถูกเก็บไปเรียบร้อยแล้ว ส่วนของที่ไม่สำคัญยังคงอยู่ในห้อง
ไม่รู้ว่าสิ่งของเหล่านั้นจะเผยให้เห็นได้หรือไม่ว่า ในยามที่ยังไม่ได้ออกเรือน มารดามีความคิดเช่นไร
จิ้งถิงราวกับล่วงรู้ความคิดของนาง จึงมองนางตรง ๆ แล้วเอ่ยว่า “ไปกัน ไปดูห้องของมารดาเจ้ากัน”
ทั้งสองเห็นพ้องต้องกันในทันที
จากนั้นก็แอบย่องออกไป จิ้งถิงจับมือนางอย่างเป็นธรรมชาติตลอดทาง ใบหน้ายิ้มกว้างจนแทบถึงใบหู ดูเบิกบานเริงร่าอย่างบอกไม่ถูก