กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 197 มีคนมาทาบทามสู่ขอ
คนหนึ่งเป็นท่านตา อีกคนเป็นท่านอาจารย์ คนหนึ่งเป็นแม่ทัพเฒ่าผู้กรำศึกในสมรภูมิมานานหลายปี ส่วนอาจารย์ผู้นี้เป็นผู้บัญชาการใหญ่แห่งกองตรวจการใต้ ผู้มีประสบการณ์สืบคดีนับไม่ถ้วนและใช้วิธีการเด็ดขาด ผู้บัญชาการใหญ่ทั้งสองสบตากัน ต่างจนปัญญาอย่างสิ้นเชิง
“ข้ายังคิดเสียอีกว่ายังมีเวลาอีกมาก จะได้ชดเชยให้นาง...” แม่ทัพใหญ่เจินเอ่ยออกมาเช่นนี้หลังนิ่งงันไปครู่หนึ่ง ทำให้ซูอี้ฟังแล้วอดใจสลายตามไม่ได้
“แม่ทัพใหญ่ ท่านเห็นว่าควรบอกเรื่องนี้แก่ฮูหยินผู้เฒ่าอย่างไรจึงจะนุ่มนวล” ซูอี้เอ่ยอย่างยากลำบาก คำว่าเอ่ยในที่นี้หมายถึงกล่าวอย่างยากลำบาก ไม่ใช่อุโมงค์ลับ
แม่ทัพใหญ่เจินอ้าปาก แต่กลับพูดไม่ออกสักคำ