กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 196 เกลี้ยกล่อมตระกูลเจิน
ซูอี้มองนาง “เลอะเลือนไปแล้วหรือ ตอนนี้ยังจะแต่งงานอะไรอีก?”
แววตาของจิ่นหนิงเอ่อคลอด้วยน้ำตา “ตอนนั้นเขาเคยสู่ขอข้า อีกทั้งเจียงหนิงโหวยังกล่าวเรื่องการแต่งงานของเราต่อหน้าผู้คนมากมายแล้ว ไม่ว่าเขาจะกลับมาหรือไม่ ข้าก็จะแต่ง”
คราแรกซูอี้ยังคิดว่านางพูดเหลวไหล แต่เมื่อได้ฟังนางกล่าวเช่นนี้ ก็รู้ว่านางเอาจริง จึงเก็บสีหน้าแล้วดุว่า “เหลวไหล เจียงหนิงโหวก็แค่พูดไปอย่างนั้น จะถือเป็นจริงได้อย่างไร? พวกเจ้ายังไม่ได้หมั้นหมาย ไม่ได้ส่งของหมั้น ทุกอย่างย่อมไม่นับ ไม่มีใครถือเป็นเรื่องจริง และไม่มีใครตำหนิเจ้าหรอก”
จิ่นหนิงกล่าวอย่างดื้อรั้นผ่านอุโมงค์ลับ “ข้าถือเป็นเรื่องจริง ส่วนคนอื่นจะถือหรือไม่ ข้าไม่สน”