กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 171 ตกผา
ยามค่ำคืน ปกติแล้วเฉินเหลียงฮุยจะเป็นผู้ปรนนิบัติยามเจ็บป่วย ทว่าคืนนี้ฮูหยินผู้เฒ่าบอกว่าเขาเหน็ดเหนื่อยมากแล้ว จึงให้เฉินเหลียงฉีอยู่ดูแลเป็นคืนสุดท้าย เพราะพรุ่งนี้เขาต้องกลับเข้าคุก
หลังจากเฉินเหลียงฮุยออกจากโถงโซ่วอัน ก็ไปยังเรือนหลีฮวาเพื่อตามหาจิ่นหนิง
ทว่าเรือนหลีฮวากลับไร้ผู้คน แม้แต่แม่หนูก็ไม่เห็นสักคน เขาอดสงสัยไม่ได้ว่าเข้าค่ำแล้ว นางไปที่ใดกัน?
ด้วยความสงสัย เขาก็ไม่รู้จะไปถามใคร จะให้ไปถามเฉินกั๋วกงก็คงไม่เหมาะ เกรงว่าหากอีกฝ่ายรู้ว่าจิ่นหนิงออกไปข้างนอกยามค่ำคืน ก็จะพาลโกรธอีก
ช่วงนี้บรรยากาศระหว่างเขากับจิ่นหนิงเริ่มตึงเครียดขึ้น
นอกเรือนชุ่ยอวี้ เขาพบเฉินจิ่นรุ่ย