กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 139 เฉินจิ่นเซี่ยนผูกคอตาย
ระหว่างทางกลับ เฉินจิ่นเซี่ยนหลั่งน้ำตาไม่หยุด
เสี่ยวเจวียนปลอบว่า “คุณหนูอย่าเสียใจไปเลย ฮูหยินเพียงกำลังโกรธอยู่ชั่วครู่ รอคุณชายได้รับการช่วยเหลือออกมาแล้วก็ไม่เป็นไร”
เฉินจิ่นเซี่ยนไม่ส่งเสียง ได้แต่ร้องไห้ไม่หยุด ข้าวที่เปื้อนรองเท้าก็ขัดไม่ออกเสียที
เฉินจิ่นรุ่ยร้องเรียกนางจากด้านหลัง “น้องสาวเซี่ยน”
นางเช็ดน้ำตาแล้วหันกลับไปมองเฉินจิ่นรุ่ย
สำหรับพี่สาวลูกพี่ลูกน้องที่ถูกสามีหย่าขาดแล้วกลับมา และอายุไล่เลี่ยกับตน นางมักหลีกเลี่ยงอีกฝ่ายมาโดยตลอด
เพราะตั้งแต่เล็กที่คบหากัน นางก็รู้ว่าอีกฝ่ายมีเล่ห์เหลี่ยมมาก
คราวนี้ที่กลับมา อีกฝ่ายก็ไม่ได้แสดงท่าทีสนิทสนมกับนางนัก ถึงขั้นพบหน้ากันยังไม่ทักทาย
นางฝืนยิ้ม “พี่สาวรุ่ย”