กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 130 บุตรสายเอกเคราะห์ร้าย
จิ่นหนิงตอบว่า “นี่คือยาที่แม่ทัพใหญ่จิ้งถิงมอบให้ข้า มีสรรพคุณถอนพิษและทำให้จิตใจปลอดโปร่งในเทศกาลเช็งเม้ง”
เฉินเหลียงฮุยมองนาง “แม่ทัพใหญ่จิ้งถิงผู้นี้ดีกับเจ้ายิ่งนัก”
จิ่นหนิงยิ้ม “ใช่แล้ว!”
ใช่ เขาดีกับนางจริง ๆ
ตั้งแต่ครั้งแรกที่ลงมือช่วยอย่างหุนหันพลันแล่น จนถึงคราวช่วยคนที่ภูเขาหลางซาน ทั้งสองก็นับว่าเป็นสหายร่วมเป็นร่วมตาย
เขา... ไม่รู้ว่าตอนนี้เป็นอย่างไรบ้าง ท่านอาจารย์ไปตงเจ๋อแล้ว นางจึงไม่มีทางรู้ข่าวของเขา ช่างทำให้หดหู่ใจนัก
ระหว่างสนทนา เข่อลี่ก็กลับมา
พอเข้าประตูมา นางก็แค่นเสียงเย็นชา “ทำร้ายคนอื่นแล้วยังทำร้ายตัวเอง สมควรแล้วที่เดรัจฉานนั่นจะลงเอยเช่นนี้”
จิ่นหนิงถาม “เป็นอย่างไรบ้าง?”