กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 129 ช่วยกลับมาได้แล้ว
เฉินเหลียงฉีค่อย ๆ ลุกขึ้น ยื่นหน้าด่าคุณชายซุนว่า “ตาเจ้าบอดหรือไร ไม่เห็นหรือว่าเป็นข้า?”
คุณชายซุนโกรธจนเลือดขึ้นหน้า ชกใส่เขาหมัดหนึ่ง “ข้าต่อยเจ้านั่นละ ไอ้เดรัจฉานในคราบอาภรณ์! ปากก็เอาแต่พูดว่าข้าเป็นพี่น้อง แต่ยังแย่งสตรีของพี่น้องอีกหรือ เจ้ายังมียางอายอยู่หรือไม่ จวนกั๋วกงมีคนชั่วอย่างเจ้าได้อย่างไร?”
เฉินเหลียงฉีถูกต่อยอย่างไม่รู้ต้นสายปลายเหตุ เดิมทีก็โกรธจัดอยู่แล้ว บัดนี้อีกฝ่ายรู้อยู่ชัด ๆ ว่าเขาเป็นใครยังชกใส่อีก เขาจึงพุ่งเข้าไปบิดรัดและตะลุมบอนกับคุณชายซุนทันที
แม่นางจางผู้นั้นถูกทำร้ายอย่างหนัก จึงเอาแต่ร้องไห้ หยุดอย่างไรก็หยุดไม่ได้