กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 126 มีเล่ห์กล
เฉินจิ่นเซี่ยนรู้สึกแปลกใจ “เจ้าออกไปกับพี่ใหญ่หรือ?”
นางมิใช่ดูแคลนพี่ใหญ่มาตลอดหรือ เหตุใดจึงจะออกไปกับเขาได้?
เฉินจิ่นลั่วแค่นเสียง “คืนนี้เจ้าไม่ได้ออกไปกินข้าว จึงไม่รู้ว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้น พี่ใหญ่ถึงกับหางานในสำนักราชบัณฑิตฮั่นหลินได้ตำแหน่งหนึ่ง ท่านย่าไม่อนุญาต แต่เขากลับยืนกรานจะไป”
“สำนักราชบัณฑิตฮั่นหลินหรือ!” เฉินจิ่นเซี่ยนยิ้มน้อย ๆ “นั่นไม่ใช่เรื่องดีหรอกหรือ?”
ใบหน้างามของเฉินจิ่นลั่วเย็นชาดุจน้ำค้างแข็ง “ดีอะไรกัน? เขามิใช่พี่ใหญ่ของพวกเรา เป็นเพียงบุตรอนุภรรยาที่ไร้ประโยชน์”
เฉินจิ่นเซี่ยนสีหน้าขรึมลง “พูดเช่นนี้ได้อย่างไร?”