กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 105 สร้างชื่อให้เลื่องลือ
เหลยหงมองนาง ใบหน้าแดงระเรื่อ ทว่าน้ำเสียงกลับไม่อ่อนลง “เจ้าว่า เจ้าจะแต่งกับข้าหรือไม่?”
จิ่นหนิงถึงกับตะลึง
“เหลยหง คันไม้คันมือแล้วใช่หรือไม่ ยังอยากโดนตีอีกหรือ?” จิ่นหนิงข่มขู่
แต่จิ่นหนิงก็จำได้ว่าเหลยหงเจ้าหนูคนนี้ไม่กลัวถูกตี ยิ่งตีหนัก เขาก็ยิ่งต่อต้านรุนแรง
ยิ่งไปกว่านั้น เรื่องนี้ไม่มีทางจบลงด้วยการตีสักยกแน่!
เหลยหงจ้องนางเขม็ง ท่าทางราวกับว่านางไม่ให้คำตอบที่แน่ชัด เขาก็จะไม่ยอมไป
จิ่นหนิงกล่าวว่า “ได้ เอาเถิด เจ้าตีข้าสักยก คืนหมัดที่ข้าเคยซ้อมเจ้าเมื่อปีกลับมาให้หมด ตีเสร็จแล้วก็ไปเสีย”
เหลยหงส่ายหน้า แล้วหย่อนก้นนั่งลงบนขั้นบันไดหิน “ข้าไม่ไป!”
จิ่นหนิงมองซูอี้กับเฉินเหลียงฮุยอย่างขอความช่วยเหลือ