กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 104 สำนักราชบัณฑิตฮั่นหลิน
จิ่นหนิงยิ้ม “เขาไม่เหมือนกัน”
ซูอี้เหลือบมองเฉินเหลียงฮุยอย่างเรียบเฉย เห็นว่าเขามีคิ้วตาสุภาพ ไม่เหมือนคนคิดร้าย จึงเปลี่ยนความรู้สึกที่มีต่อเขาไปเล็กน้อย “คู่หมั้นของเจ้า วางแผนจะจัดการอย่างไร?”
จิ่นหนิงกล่าว “ท่านช่วยจัดการแทนข้าไม่ได้หรือ?”
“นับว่าเป็นเจ้าสิ่งที่ดื้อรั้นยิ่งนัก” ซูอี้กล่าว
“ดื้อรั้นหรือ? ก็แค่กระดูกแข็ง ไม่ยอมแพ้สินะ? ตีอีกสักหลายยกก็สิ้นเรื่องแล้วมิใช่หรือ? อุโมงค์ลับ” จิ่นหนิงกล่าวอย่างเรียบเฉย
เฉินเหลียงฮุยได้ยินเช่นนั้นก็ชะงัก “น้องหนิง เมื่อครู่เจ้าไม่ได้บอกหรือว่า หากไม่ชอบก็ให้พูดกับเขาให้ชัดเจน เหตุใดถึงยังลงมือทุบตีเล่า? ตีไม่ได้หรือ?”