กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 93 มัดเฉินจิ่นหนิงมา
ฮูหยินผู้เฒ่ากล่าวเสียงขรึมว่า “บ่าวที่ไม่เห็นนายท่านอยู่ในสายตาเช่นนี้ จวนสกุลเฉินย่อมรับไว้ไม่ได้ หากเป็นบ่าวที่ขายตัวมา ก็จงมัดออกไปโบยสักยกแล้วขายต่อเสีย”
เมื่อหยวนซื่อเห็นบุตรีที่รักถูกตบ ไฟโทสะในใจก็ลุกโชน บัดนี้ได้ฟังคำสั่งของนายหญิงผู้เฒ่า นางจึงพาหญิงรับใช้สูงวัยหลายคนที่นำกลับมาจากแคว้นใต้ไปยังเรือนหลีฮวาทันที
เฉินจิ่นหนิงจัดขบวนต้อนรับไว้ในลาน มืออุ้มเสี่ยวเฮย นั่งตากแดดอยู่บนเก้าอี้ไท่ซือ เสี่ยวเฮยนอนหมอบอย่างเกียจคร้านอยู่ในอ้อมแขนนาง ส่วนนางก็เอนกายอย่างเกียจคร้านบนเก้าอี้
ยามหยวนซื่อมาถึง นางกลับไม่ลุกขึ้นคารวะตามธรรมเนียม เพียงเหลือบตามองอย่างเฉยชา “อ้อ อาสะใภ้รองมาแล้วหรือ?”