กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 49 สู่ขอ
“ออกไปเดินเล่นน่ะ ที่นี่ก็ไม่มีงานอะไรให้ทำอยู่แล้ว” สือหลิวเบ้ปากกล่าว
นางไม่ชอบท่าทีวางอำนาจของไห่ถังในฐานะสาวใช้คนสนิทที่สุด นางก็เป็นแค่แม่สาวแก่นแก้วที่กลับมาจากคฤหาสน์ชนบท ไม่รู้จะวางท่าผยองไปทำไม
จิ่นหนิงสั่งว่า “เจ้าไปสั่งคนเตรียมมื้อเย็น ข้าจะเลี้ยงแม่ทัพใหญ่เฉิน กินกันที่ศาลารับลม แล้วจุดกองไฟด้วย”
เมื่อสือหลิวได้ยินว่าต้องจัดการเรื่องมากมาย ก็เริ่มไม่เต็มใจ “ในศาลารับลมมียุงแมลงมาก คุณหนูรับประทานในห้องไม่ดีกว่าหรือเจ้าคะ”
จิ่นหนิงมองนาง “หรือจะให้ข้าคอยปรนนิบัติเจ้าในมื้อนี้เสียเอง?”
สือหลิวชะงักไป ก่อนจะตอบว่า “บ่าวมิกล้า บ่าวจะไปเดี๋ยวนี้เจ้าค่ะ”
พูดจบก็หันหลังเดินจากไปอย่างหงอย ๆ