กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 48 อาจารย์
ฉางซุนเยียนเอ๋อร์ถูกหามลงจากเขา ส่วนเฉินจิ่นรุ่ยกับตระกูลฉางซุนก็ถูกส่งกลับไปก่อน
ในบรรดาขุนนางที่มาวันนี้ นอกจากใต้เท้าจางแล้ว คนอื่น ๆ ล้วนกลับไปหมดแล้ว
ใต้เท้าจางใช่ว่าไม่อยากกลับ เพียงแต่ไม่อยากร่วมทางกับพวกเขา จึงรอจนทุกคนไปหมดแล้วค่อยกล่าวลา
ท่านกั๋วกงไปส่งเขาถึงหน้าคฤหาสน์ชนบทด้วยตนเอง
แสงอัสดงสาดต้องคฤหาสน์ชนบทโดยรอบจนเป็นประกายทองนุ่มนวล ทิวทัศน์ชนบทเบื้องหน้าก็ปรากฏแก่สายตาอย่างชัดเจน
ใต้เท้าจางกลับจ้องท่านกั๋วกงนิ่ง พลางเอ่ยด้วยน้ำเสียงเจือแววทอดถอนใจว่า “ท่านกั๋วกง เหตุใดจึงกลายเป็นเช่นนี้ได้?” ส่วนอุโมงค์ลับนั้นอยู่ที่ใด?
เฉินกั๋วกงไม่รู้ว่าเขาหมายถึงเรื่องใดอยู่ชั่วขณะ “พี่จางหมายความว่าอย่างไร?”