กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 27 เตรียมพร้อมไว้ก่อน
จิ่นหนิงหัวเราะขึ้นมาเช่นกัน “เจ้าพูดถูกแล้ว ฆ่าเจ้าเสีย มิเท่ากับบาดแผลทั่วร่างข้านี้สูญเปล่าหรือ?”
พ่อบ้านหัวเราะเย็นเยียบชวนขนลุก “ก็ใช่น่ะสิ คุณหนูสามเก็บความเมตตาครั้งนี้ไว้เถิด บางทีอาจยังได้กลับเข้าจวนโหวอีกก็ได้”
จิ่นหนิงพยักหน้าอย่างครุ่นคิด “พ่อบ้านเตือนข้าได้ถูกจังหวะจริง ๆ ยามนี้ข้ามีความชอบต่อราชสำนัก หากจะเป็นฮูหยินน้อยของจวนโหว มิใช่เรื่องง่ายดายหรอกหรือ?”
แววตาพ่อบ้านวูบไหว “คุณหนูสามกล่าวได้มีเหตุผล”
จิ่นหนิงยิ้มตาหยี “ช่างเถิด ในเมื่อเจ้าเตือนข้า นับว่ามีความชอบ ครั้งนี้ข้าจะไม่ลงโทษเจ้า ไปเสียเถอะ อุโมงค์ลับทางนี้ปลอดภัย”
ไอ้หมาเฉินกับชิงอิ๋งที่ฟังอยู่ข้าง ๆ แทบคิดว่าตนได้ยินผิดไป