กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 19 เจ้าพานางไปไม่ได้
มารดากับบุตรชายผ่านเคราะห์ภัยจนได้กลับมาพบกันอีกครั้ง ย่อมอดตื้นตันยินดีเป็นอย่างยิ่งไม่ได้
หลังปลอบขวัญซื่อจื่อฮุยหลินแล้ว นางก็ให้คนเข้าไปเชิญหมอหลวงในวัง จากนั้นแม่นมก็อุ้มซื่อจื่อฮุยหลินออกไป
องค์หญิงผิงอันนั่งลง มองจิ่นหนิงด้วยความซาบซึ้ง “เจ้าเป็นผู้ช่วยฮุยหลินไว้ ก็เท่ากับเป็นผู้มีพระคุณของเปิ่นกง เจ้าอยากได้รางวัลอันใด หรือมีข้อเรียกร้องอะไร ก็พูดมาได้เลย”
จิ่นหนิงยิ้มบาง ๆ “องค์หญิงเกรงใจแล้ว บุตรีของข้ามีเรื่องขอร้องจริง ๆ เจ้าค่ะ”
“พูดมาเถิด ว่ามาได้เลย” องค์หญิงยังคงตื่นเต้นยิ่งนัก ความปิติยินดีที่ได้สิ่งซึ่งสูญเสียไปกลับคืนมาฉายวาบอยู่ในดวงตาและหว่างคิ้ว