กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 2 หวนคืนชีพท่ามกลางโลหิต
“แม่สาวตัวดีเอ๋ย แม้แต่คำพูดของข้าก็ไม่ฟังแล้วหรือ? เจ้าคิดจริง ๆ หรือว่าคุณหนูสามจะคุ้มครองเจ้าได้?” เสียงเย็นชาแว่วมา
ครู่ต่อมา เสียงฝ่ามือตบก็ดังขึ้น ตามด้วยเสียงสะอื้นแผ่วเบาของเด็กสาว
เฉินจิ่นหนิงค่อย ๆ ลุกขึ้นนั่ง เหงื่อเย็นชุ่มโชกทั่วกาย แผ่นหลังสัมผัสได้ถึงความเหนียวเหนอะ นางเหม่อลอยไปชั่วขณะ
นางจำเสียงนั้นได้ นั่นคือป้าจาง
กวาดตามองไปรอบ ๆ ที่นี่กลับเป็นห้องหับของนางในจวนกั๋วกงก่อนออกเรือน
นางยังไม่ตายหรือ? หรือทั้งหมดเป็นเพียงฝันร้าย?
ไม่ นั่นไม่ใช่ฝันร้าย ทุกอย่างล้วนเกิดขึ้นจริง ความเจ็บปวดเสียดแทงถึงกระดูกนั้น บัดนี้นางยังรู้สึกได้อย่างชัดเจน
แล้วภาพตรงหน้าเป็นเช่นนี้ได้อย่างไร?