เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 1 สังหารชิงบุตร
ณ ลานเรือนเตี้ยแห่งจวนโหวเจียงหนิง ราชวงศ์ต้าโจว
สตรีนางหนึ่งในอาภรณ์สีเขียวถูกลากไปบนพื้นหิมะ
ท่ามกลางหิมะขาวโพลน เบื้องหลังนางปรากฏคราบโลหิตแดงฉานทอดยาวราวแพรผืนหนึ่ง สีแดงสดสะดุดตา
สตรีผู้นั้นถูกโยนไว้ข้างกองเพลิงที่ก่อขึ้นบนพื้นหิมะ นางเหลือลมหายใจรวยริน หัวเข่าและหน้าผากมีเลือดซึม ดวงตาถูกตะปูเหล็กยาวประมาณหนึ่งนิ้วมือแทงทะลุ ลูกตาแตก เลือดไหลซึมออกมา น่าสยดสยองเกินบรรยาย
ทั่วร่างนางเต็มไปด้วยรอยแส้ เสื้อผ้าขาดวิ่นจนเห็นเนื้อหนัง รอยโลหิตแต่ละสายทำให้ผิวหนังปริแตกเป็นแผลฉกรรจ์
ที่ชวนให้ตะลึงยิ่งกว่าคือท้องของนางนูนใหญ่ นางตั้งครรภ์ได้เจ็ดถึงแปดเดือนแล้ว
สองมือของนางคว้าพื้นหิมะไว้ ดวงตาที่เหลืออยู่เบิกขึ้นอย่างยากลำบาก จับจ้องบุรุษในชุดแพรสีขาวหน้าระเบียง แล้วเอ่ยถามเสียงแหบพร่า “เป็นสามีภรรยากันมา 8 ปี เจ้าใจร้ายถึงเพียงนี้เชียวหรือ?”