กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
«เกมก็ต้องมีคนแพ้ เพลงก็ต้องร้องออกมา»
«แล้วไงล่ะ? ปัดเศษไปเลย เขายิ้ม = เขาใจเต้น»
เฉิงเช่อสุดท้ายเลือกเพลงรักเพลงหนึ่ง เสียงของเขาใสกังวานและมีเสน่ห์ดึงดูด ปกติเขาร้องแต่เพลงจังหวะค่อนข้างเร็ว มาวันนี้ร้องเพลงรักกลับให้อารมณ์อีกแบบหนึ่ง
ตอนเพลงจบ ไฟในห้องโถงพลันหรี่ลงชั่วขณะ สายตาของเขากลับตามติดเด็กสาวที่นั่งอยู่ตรงหน้าเสมอ ราวกับเพลงนี้ร้องให้เธอฟังคนเดียว
“เพราะมาก เพราะมาก!”
สมาชิกทีมผู้ช่วยเชียร์หมายเลขหนึ่งอย่างเจิ้งย่าย่าตบมือนำก่อนเพื่อน
เจียงอี้กวาดสายตาไปมาระหว่างใบหน้าทั้งสองคน ก่อนจะเอ่ยอย่างชวนตกใจ “ที่แท้สองคนนี้เป็นแฟนกันนี่เอง”
«พี่ คือพี่คนเดียวของฉัน!»