กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 396 เขาสงสัยยิ่งนักว่าแขกของแขกผู้มีเกียรติจะเป็นผู้ใด
หลี่ซุ่ยหนิงสาบานได้ว่านางไม่ได้กะพริบตาเลยจริงๆ หรือกะพริบตาไปครั้งหนึ่ง? หรือสองครั้ง?
แต่เพียงเวลาสั้นๆ แค่นี้ พี่สาวฝูซิงกลับต่อลูกบอลหลู่ป่านเสร็จแล้วได้อย่างไรกันถึงได้รวดเร็วเพียงนี้?
เสี่ยวถวนจื่อใช้สองมือโอบกอดลูกบอลหลู่ป่านลูกใหญ่ สายตาเต็มไปด้วยความงุนงงและสิ้นหวัง
ที่แท้บนโลกนี้ยังมีคนที่ฉลาดถึงเพียงนี้อยู่ด้วยหรือ?
ที่แท้สิ่งที่พี่ชายองค์ชายสองพูดก็ถูกต้อง นางเป็นแค่คนโง่เขลาคนหนึ่ง
"พรืด!"
หลี่ซุ่ยหนิงคล้ายกับได้ยินว่าพี่สาวฝูซิงกำลังหัวเราะเยาะตนเอง นางจึงมองไปด้วยความน้อยเนื้อต่ำใจยิ่งกว่าเดิม