ตอนที่ 395 เจ้าอย่าเพิ่งร้อนใจไป พวกเราค่อยๆ ทำ

ตอนที่ 395 เจ้าอย่าเพิ่งร้อนใจไป พวกเราค่อยๆ ทำ

"อ้อ" หลี่ซุ่ยหนิงมองออกว่าหยวนเซียวเหนียนไม่มีความสนใจเลยจริงๆ นางเองก็ไม่กล้าเอ่ยปากถามอีก ทำได้เพียงก้มศีรษะเล็กๆ ลง แล้วเดินอ้อยอิ่งออกไปด้านนอก

ในเวลานี้ นางคิดถึงหยวนเป่าอวี้อย่างสุดแสนจะพรรณนาจริงๆ

ทุกครั้งที่วิ่งไปพูดคุยหยอกล้อกับหยวนเป่าอวี้ไป นางล้วนรู้สึกว่าเส้นทางสายนี้ช่างแสนสั้น ทว่าในครั้งนี้ ที่มีเพียงนางคนเดียว

นางกลับรู้สึกว่าเส้นทางช่างแสนยาวไกล ถึงขั้นที่แอบหวังว่าเส้นทางจะยาวไกลกว่านี้อีกสักหน่อย

ทันทีที่หลี่ซุ่ยหนิงนึกถึงเหวินเหรินลี่ผู้นั้น นางก็รู้สึกมือเท้าเย็นเฉียบไปหมด ไม่รู้ว่าการไปในครั้งนี้จะได้พบกับเหวินเหรินลี่หรือไม่