ตอนที่ 174 ไม่ต้องรอแล้วหลี่ซุ่ยหนิงกลับไปแล้ว

ตอนที่ 174 ไม่ต้องรอแล้วหลี่ซุ่ยหนิงกลับไปแล้ว

เมื่อถึงตีนเขา เลี่ยเหรินก็มารออยู่ก่อนแล้ว

“ไปกันเถอะ พวกเจ้าตามข้ามาให้ดี ๆ อย่าวิ่งเพ่นพ่าน เส้นทางนี้ข้าเดินมาหลายปี ไม่เคยมีอันตรายอันใด” เลี่ยเหรินนำทางไปก่อน

ชิ่งหยุนก้มหน้ากางแขนออกหาก้อนแป้ง พยายามกลั้นมุมปากที่ยกขึ้น “เสี่ยวซุ่ยหนิง ข้าอุ้มเจ้านะ”

ช่วยด้วย เมื่อคืนเขาตื่นเต้นกับเรื่องนี้จนนอนไม่หลับ ในที่สุดเขาก็จะได้อุ้มชีเสี่ยวเจี่ยตัวนุ่มนิ่มแล้ว ดีใจจัง

“ชิ่งหยุนเกอเกอ ข้าอยากลองเดินเองสักพักได้ไหม?” เจ้าตัวเล็กเงยหน้าขึ้น เอ่ยด้วยน้ำเสียงเจื้อยแจ้ว

“แต่ข้าอาจจะเดินช้าหน่อยนะ ได้ไหม?”