กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 173 ข้าขอแนะนำให้เจ้าเดินทางกลับไปเสียตั้งแต่ตอนนี้เถิด
พอพวกเสี่ยวถวนจื่อได้ยินดังนั้น ก็พากันหดหู่ลงทันที
หลังจากชาวบ้านที่มามุงดูสลายตัวไป พวกเขาสามคนก็ไม่พูดอะไร หยางฮิงแอบมองหลี่ซุ่ยหนิงแวบหนึ่ง เขามองออกว่าเจ้าตัวเล็กเสียใจมากจริง ๆ
“ฮิงฮิงซูซู” เสี่ยวถวนจื่อสังเกตเห็นชายเคราดกแอบมองตน ก็รีบปั้นรอยยิ้มขึ้นมา
“ไม่เป็นไร ท่านอย่าเศร้าไปเลย พวกเราค่อยคิดหาวิธีอื่น ย่อมต้องมีหนทางเสมอ”
หยางฮิงอึ้งไปครู่หนึ่ง ก่อนจะรีบก้มหน้าก้มตากินข้าวไปหลายคำ เพื่อกดทับความรู้สึกผิดที่พลุ่งพล่านขึ้นมาในใจ
ที่จริง... เขาโกหก เขาขี่ม้าเป็น