ตอนที่ 273 กล้าหนีก็จะตีขาเจ้าให้หัก

ตอนที่ 273 กล้าหนีก็จะตีขาเจ้าให้หัก

มาถึงห้องข้างๆ หั่วหลิงเอ๋อร์ชี้ไปที่เตียงของตนพร้อมออกคำสั่ง "หลี่ซุ่ยหนิง เจ้าเข้าไปนอนเดี๋ยวนี้เลย"

"ได้!" เด็กน้อยสวมชุดชั้นในสีขาว รูปร่างเตี้ยอวบ ขาวโพลนไปทั้งตัว ราวกับลูกแมวน้อยตัวหนึ่งจริงๆ มุดเข้าไปในผ้าห่มอย่างรวดเร็ว

เดิมทีนางนึกว่าด้านในจะเย็นเฉียบ แต่คิดไม่ถึงว่ากลับมีความอบอุ่นอยู่บ้าง ไม่หนาวเลย

นางโก่งก้นน้อยๆ ฉีกยิ้มให้หั่วหลิงเอ๋อร์

หั่วหลิงเอ๋อร์ทำทีเป็นไม่สนใจ นั่งลงที่โต๊ะ ฤดูหนาวของเป่ยหมานมักจะมาเยือนเร็วกว่าปกติเสมอ หลายวันมานี้

นางสัมผัสได้ชัดเจนว่าเริ่มหนาวขึ้นมาบ้างแล้วจริงๆ

บนโต๊ะมีน้ำร้อนวางอยู่เสมอ นางรินให้ตนเองหนึ่งจอก ค่อยๆ ดื่มอย่างเชื่องช้า