กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 272 หลี่ซุ่ยหนิงข้าจะลงโทษเจ้า
หั่วหลิงเอ๋อร์หิวแล้วจริงๆ นางรู้สึกว่าไม่ได้มีความรู้สึกเช่นนี้มานานมากแล้ว
จะพูดอย่างไรดีเล่า? รู้สึกสบายยิ่งนัก ขนมว่างและหนิวหรู่ล้วนกลายเป็นของอร่อยเป็นพิเศษไปแล้ว
นางกินขนมว่างหมดไปหนึ่งชิ้นถึงได้เห็นดวงตากลมโตของแมวตะกละที่อยู่ฝั่งตรงข้าม และยังมีท่าทางเล็กๆ ของแมวตะกละที่กลืนน้ำลายไม่หยุด
หั่วหลิงเอ๋อร์อดไม่ได้ที่จะแอบหัวเราะออกมาสองเสียง
เสี่ยวถวนจื่อยิ้มมองยิ่งหิว ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง นางก็ตัดสินใจเปลี่ยนทิศทางนั่ง มองไม่เห็นแล้ว ก็จะไม่อยากกิน
เมื่อก่อนที่ตระกูลหลี่ก็เป็นเช่นนี้ หลี่ฉางอันกินของอร่อยทุกครั้ง นางล้วนหลบไปไกลๆ
ทว่านางเพิ่งจะหันตัวกลับ ก็ได้ยินหั่วหลิงเอ๋อร์เอ่ยปากอย่างเชื่องช้า