กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 37 ลิ่วเกอเกองดงามถึงเพียงนี้
หลี่ซุ่ยหนิงอุ้มกระถางเบญจมาศมาถึงหน้าประตูเรือนของคุณชายหกอย่างรวดเร็ว
ตอนนี้นางเคยชินกับการตะโกนเรียกเข้าไปข้างในผ่านบานประตูใหญ่แล้ว และนางก็เชื่อว่าลิ่วเกอเกอต้องได้ยินแน่ ๆ
"ลิ่วเกอเกอ ท่านไม่เห็น พี่เหลียนซินคนนั้นกินขี้หมาเข้าไปเต็มปากจริง ๆ ข้าเตือนนางแล้ว แต่นางกลับคิดแต่จะให้รุ่ยเสวี่ยกัดข้า ไม่ฟังคำข้าเลย"
หลี่ซุ่ยหนิงเล่าอย่างออกรสออกชาติ มือเล็ก ๆ ก็ทำท่าทางประกอบไปด้วย สีหน้าก็ดูดุดันแบบเด็ก ๆ
นางไม่ได้คาดหวังว่าจะมีการตอบรับใด ๆ จากข้างใน และกำลังจะเล่าต่อ ก็ได้ยินเสียงดังมาจากด้านใน ฟังดูคล้ายเสียง "ชิ!"