กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 36 ลิ่วเกอเกอต้องดีใจมากแน่ ๆ
หลี่ซุ่ยหนิงเดินตามเหลียนซินไปยังมุมที่ไร้ผู้คน
"น้องซุ่ยหนิง เจ้าเป็นคุณหนูจากจวนใดหรือ?" เหลียนซินเอ่ยถามด้วยความอยากรู้อยากเห็น
หลี่ซุ่ยหนิงตอบอย่างว่าง่าย "ข้าคือคุณหนูเจ็ดแห่งจวนแม่ทัพ ท่านพ่อของข้าคือไป๋หยุนเฟิง เมื่อครู่คือไป๋ซื่ออัน ซื่อเกอเกอของข้า"
"อ้อ ที่แท้เจ้าก็คือไก่ป่าที่บินขึ้นไปเกาะกิ่งไม้กลายเป็นหงส์นี่เอง" เหลียนซินหัวเราะจนตัวงอ ทั้งยังปรบมือพลางพร่ำพูดซ้ำ ๆ "ไก่ป่า ไก่ป่า!"
หลี่ซุ่ยหนิงยืนอยู่กับที่ เอ่ยด้วยความโกรธเคือง "เจ้าช่างไม่มีมารยาทเลย ท่านแม่ข้าบอกว่า คนไม่มีมารยาทล้วนเป็นคนเถื่อน"