กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 4 ซุ่ยหนิงรู้ได้อย่างไรว่าท่านพ่อถูกลูกศรยิงตาย
หลี่ซุ่ยหนิงไม่รู้ว่าตัวเองหมดสติไปนานเท่าใด ทันทีที่นางได้สติกลับคืนมา สิ่งแรกที่ทำคือตรวจสอบของในมือ
โชคดี ชายเสื้อยังอยู่ แสดงว่าเตียเตียยังอยู่
นางรู้สึกว่าตัวเองกำลังนอนคว่ำอยู่บนของนุ่มๆ นอกจากจะอึดอัดเล็กน้อยแล้ว กลับอบอุ่นและสบายอย่างที่ไม่เคยรู้สึกมาก่อน
“เตีย...” นางร้องเรียกอย่างอ่อนแรงเต็มที
“ตื่นแล้ว ตื่นแล้ว ในที่สุดก็ตื่นแล้ว” เหมือนมีคนกำลังพูดอยู่
ใบหน้าเล็กๆ ของหลี่ซุ่ยหนิงเดิมทีหันไปทางหน้าต่าง นางสะลึมสะลือเปลี่ยนทิศทาง เห็นได้ชัดว่าดึงรั้งบาดแผลที่หลัง
นางขมวดคิ้วอีกครั้ง แต่กลับไม่ร้องไห้เลย
“ไม่เป็นไร” นางแอบบอกกับตัวเอง “เตียเตียกลับมาแล้ว อีกเดี๋ยวก็ไม่เจ็บแล้ว”