กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 227
“นี่มันจุดเริ่มต้นระดับนรกชัดๆ”
“ไร้พ่อไร้แม่ ต้องอาศัยการขอทานและลักขโมยประทังชีวิต...”
“เพิ่งมาถึงก็ต้องมารับร่างที่ถูกซ้อมจนน่วม...”
ฉู่หรานไล่เรียงความทรงจำของร่างนี้ในหัวพลางอดไม่ได้ที่จะยิ้มขมขื่นออกมาสองครั้ง
ความเจ็บปวดรุนแรงที่แล่นพล่านไปทั่วร่างทำให้ฉู่หรานต้องนิ่วหน้าด้วยความเจ็บปวด
“เฮ้อ...”
“คงไม่ได้ตายอยู่ที่นี่ตั้งแต่ยังไม่ทันเริ่มหรอกนะ”
ฉู่หรานฝืนยันกายลุกขึ้นนั่ง แล้วใช้พลังจิตสำรวจอาการบาดเจ็บของตนเอง
เมื่อพบว่าสถานการณ์ไม่สู้ดีนัก ใบหน้าของเขาก็ฉายแววกลัดกลุ้ม