กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 154 ตอนนี้จะให้ข้าถอยทัพงั้นหรือ? สายไปเสียแล้ว
“เหตุใดจึงไม่ใช้เชลยศึกเหล่านี้ไปแลกเงินกับอาณาจักรเทียนเหิงเล่า?”
“หากทำเช่นนั้น ท้องพระคลังคงจะมีเงินเหลือเฟือเพิ่มขึ้นอีกไม่น้อย”
หลานอวี่มองฉู่หรานด้วยความไม่เข้าใจ นางไม่เข้าใจว่าฉู่หรานหมายความว่าอย่างไร
พวกเขาไม่มีกำลังพอที่จะเลี้ยงดูกองทัพขนาดใหญ่ขนาดนั้น เหตุใดจึงต้องนำเชลยเหล่านี้เข้ามารวมในกองทัพของตนเองด้วย
นี่เป็นเรื่องที่ไม่คุ้มค่าอย่างไม่ต้องสงสัย
“ของที่คนอื่นหยิบยื่นให้ ตอนนี้ข้าไม่ต้องการแล้ว”
“ใครบอกว่าอนุญาตให้คนอื่นมารุกรานเราได้ฝ่ายเดียว เล่าจะไม่อนุญาตให้เราไปตีคนอื่นบ้างหรือ?”
มุมปากของฉู่หรานยกขึ้นเล็กน้อย ในเวลานี้บนใบหน้าของเขายังคงเปรอะเปื้อนไปด้วยเลือดของศัตรู