กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 153 จับโจรต้องจับหัวหน้าก่อน สังหารด้วยกระบวนท่าเดียวก็พอ
“เขาคนนี้ยังมีความลับซ่อนอยู่อีกเท่าไรกัน...”
“ตกลงแล้วคนไหนกันแน่ที่เป็นตัวตนที่แท้จริงของเขา...”
หลานอวี่มองฉู่หรานที่อยู่ตรงหน้า สีหน้าอดไม่ได้ที่จะเริ่มมีความสงสัยขึ้นมา
ตกลงแล้วจักรพรรดิผู้ลุ่มหลงในสุรานารี วันๆ เอาแต่เล่นสนุกคนนั้นคือเขา
หรือจักรพรรดิผู้มีวิธีปกครองบ้านเมืองดีเยี่ยม มีสติปัญญาดั่งปีศาจคนนั้นคือเขา
หรือว่าจะเป็นคนคนนี้ ชายผู้ทำศึกบนหลังม้า ชายผู้สามารถปลุกใจกองทัพได้ด้วยคำพูดเพียงไม่กี่คำ
ตกลงแล้วคนไหนกันแน่ที่เป็นฉู่หรานตัวจริง หลานอวี่เองก็ไม่ชัดเจนนัก
...
ห้าวันต่อมา ฉู่หรานนำทัพห้าหมื่นนายด้วยตนเองมาถึงสนามรบทางทิศตะวันตก