กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 58 ปาฏิหาริย์ในหอเกียรติยศตระกูล วิชายุทธ์ที่สาบสูญไปนับร้อยปี
“เหตุใดเจ้ายังไม่ยอมโขกศีรษะให้บรรพชนอีก?”
“รีบโขกศีรษะเสีย อย่าได้ทำให้เสียเวลา”
ฉู่ฉีที่อยู่ข้างๆ มองดูฉู่หรานที่กำลังยืนนิ่งงัน คิ้วของเขาก็อดไม่ได้ที่จะขมวดเข้าหากันเล็กน้อย
ปกติแล้วฉู่หรานเป็นคนรู้กาลเทศะ แต่ในวันนี้กลับทำตัวเช่นนี้ ทำเอาฉู่ฉีรู้สึกไม่พอใจอยู่บ้าง
ทว่าฉู่หรานไม่ได้ตอบกลับฉู่ฉี กลับค่อยๆ กำหมัดขวาแน่น
ก่อนจะชกเปรี้ยงลงไปบนแผ่นหินทางด้านขวา
“ปัง!”
เมื่อเผชิญกับพลังของฉู่หราน แผ่นหินนั้นจะเปราะบางเพียงใด เพียงชั่วพริบตาก็แตกละเอียดออกทันที
“เจ้าเด็กเหลือขอ! เจ้าทำอะไรลงไป!”