0311

⬢⬢⬢

ตอนที่ 311 ฉือโหยวพิชิตหลงเอ๋อร์

ขณะที่ทุกคนกำลังตื่นตระหนกตกตะลึง ฉือโหยวซึ่งอยู่ภายในม่านพลังกลับมีสีหน้าไม่เปลี่ยน เขานำกระบี่มารฉือโหยวเก็บเข้าฝักด้วยท่าทีสงบนิ่งผ่อนคลาย จากนั้นจึงหลับตาทั้งสองข้างลง สองแขนพลันสะบัดพลังอย่างเกรี้ยวกราด ปากส่งเสียงตวาดลั่น "กลืนสวรรค์ทำลายปฐพี!"

ชั่วพริบตานั้น ร่างของฉือโหยวราวกับถังดินปืนที่ถูกจุดระเบิด ระเบิดพลังกลืนกินดำมืดดั่งน้ำหมึกนับไม่ถ้วนออกมาอย่างฉับพลัน พลังกลืนกินเหล่านี้ประหนึ่งมังกรดำอันดุร้ายสายแล้วสายเล่า อ้าปากกางเล็บพวยพุ่งออกมาจากร่างของฉือโหยว ก่อตัวเป็นวังวนสีดำขนาดยักษ์ ประหนึ่งหลุมดำที่คอยกลืนกินปราณกระบี่อันคมกริบเหล่านั้นที่หลงเอ๋อร์ปลดปล่อยออกมาอย่างไม่หยุดยั้ง

"นี่... นี่เป็นไปได้อย่างไร?" หลงเอ๋อร์ซึ่งอยู่นอกม่านพลังเบิกตากว้าง มองดูภาพตรงหน้าด้วยสีหน้าไม่อยากจะเชื่อ โลกทัศน์ของเขาดูเหมือนจะพังทลายลงอย่างสิ้นเชิงในบัดดล

ในเวลาเดียวกัน ภายในหอกระบี่ ประมุขโลกกระบี่และบุรุษเครางามอาภรณ์ครามก็ได้เห็นภาพอันน่าสะพรึงกลัวนี้เช่นกัน ประมุขโลกกระบี่อดไม่ได้ที่จะทอดถอนใจ พลางส่ายหน้ากล่าวว่า "หลงเอ๋อร์กำลังจะพ่ายแพ้แล้ว!"

บุรุษเครางามอาภรณ์ครามก็ทอดถอนใจด้วยสีหน้าเคร่งขรึมเช่นกัน "ฉือโหยวผู้นี้ช่างน่าสะพรึงกลัวถึงเพียงนี้จริง ๆ แม้แต่กระบี่ที่ยี่สิบสามหกดับไร้ตัวตนก็ยังทำอะไรเขาไม่ได้เลย"