0310

⬢⬢⬢

ตอนที่ 310 ฉือโหยวศึกใหญ่หลงเอ๋อร์

กระบี่มารฉือโหยวในมือฉือโหยวออกจากฝักในพริบตา เอ่ยเรียบๆ ว่า “กระบี่ฉือโหยว หล่อหลอมขึ้นจากดวงดาราที่ร่วงหล่น”

ฉือโหยวสัมผัสได้ถึงกระบี่อานุภาพที่ทะยานสูงขึ้นทีละขั้นบนร่างของหลงเอ๋อร์ ทว่ามิได้ลงมือขัดขวาง กลับมองหลงเอ๋อร์ด้วยรอยยิ้มเปี่ยมล้น

“ใต้เท้าฉือโหยว เจ้าหนุ่มนั่นกำลังรวบรวมอานุภาพ ปล่อยให้มันทำต่อไปมิได้เด็ดขาด มิเช่นนั้นมันจะกลายเป็นภัยคุกคามร้ายแรงของท่าน” ไป๋อวี้จิงเอ่ยเตือน

“ผู้นี้ต้องการเอาชนะตัวเขาในสภาพที่อยู่จุดสูงสุดที่สุด ถึงจะทำให้เขายอมศิโรราบได้อย่างหมดหัวใจ!” ฉือโหยวกล่าวอย่างเรียบนิ่ง

ไป๋อวี้จิงยังอยากจะพูดอะไรอีก แต่ถูกผู้เฒ่ามหาโศกผู้เป็นอาจารย์ที่อยู่ด้านข้างห้ามไว้ว่า “ใต้เท้าฉือโหยวย่อมรู้ขอบเขต อย่าได้ยุ่งเรื่องไม่เข้าเรื่อง!”

“อาจารย์ ข้า……”

หลงเอ๋อร์หลับตาทั้งสองข้างลง ปรับลมหายใจ รวบรวมพลังทั่วร่างมาไว้ที่จุดเดียว ร่างกายเขาสั่นไหวเบาๆ กล้ามเนื้อทุกมัดตึงเปรี๊ยะ ประหนึ่งกำลังแบกรับแรงกดดันมหาศาล

ในที่สุด บารมีของหลงเอ๋อร์ก็พุ่งขึ้นถึงจุดสูงสุด รอบกายเขาแผ่ซ่านเจตจำนงกระบี่อันแข็งแกร่ง กวาดซัดออกไปดุจพายุ เจตจำนงกระบี่นี้คมกล้าถึงขั้นทำให้อากาศโดยรอบคล้ายถูกฉีกกระชาก ส่งเสียงหวีดหวิวอื้ออึง